مارلن براندو در سال ۱۹۲۴ در اوماها، نبراسکا به دنیا آمد و در خانواده‌ای الکلی بزرگ شد؛ او بخشی از دوران کودکی‌اش را در ایلینوی گذراند. پس از اخراج از یک آکادمی نظامی، با استلا آدلر در نیویورک تحصیل کرد و به استودیو بازیگران پیوست، جایی که آموزش متد بر حافظه، حس و زیرمتن تأکید داشت. اجرای او در برادوی به عنوان استنلی کوالسکی در اتوبوس خیابانی (۱۹۴۷) تماشاگران را با واقع‌گرایی عضلانی خود شگفت‌زده کرد.

ستاره شدن در هالیوود دنبال شد. براندو در فیلم‌های مردان، اتوبوس خیابانی (۱۹۵۱) و در آب (۱۹۵۴) تحسین شد، جایی که بازی او از بیداری اخلاقی تری مالوی به الگویی برای بازیگری مدرن تبدیل شد. او برای فیلم پدرخوانده (۱۹۷۲) به عنوان ویتو کرلونه دومین اسکار خود را دریافت کرد، اما به جای خود فعال سچین لیتل‌فدر را فرستاد تا جایزه را به نشانه اعتراض به رفتار هالیوود با بومیان آمریکا رد کند. نقش‌های بعدی او در آخرین تانگو در پاریس و آخرالزمان اکنون هم درخشش و هم جنجال را به نمایش گذاشت.

سیاست‌های براندو، نوسانات وزن و انزوا به افسانه‌های زرد دامن زد، اما نسل‌های بازیگران به نمونه او اشاره می‌کنند. او در سال ۲۰۰۴ در لس آنجلس درگذشت و بازیگری را از سبک بیانی به حقیقت درونی و جسمی تبدیل کرد.

1. 1924

   تولد در اوماها

   براندو در میانه‌غرب بزرگ شد و سپس به نیویورک رفت تا بر خلاف خواسته پدرش به بازیگری بپردازد.

2. 1947

   اتوبوس خیابانی در برادوی

   استنلی کوالسکی او در مقابل بلانش دوبوآس جسیكا تندی، منتقدان تئاتر و فروش بلیت‌ها را برق‌آسا کرد.

3. 1954

   اسکار برای در آب

   براندو اولین جایزه آکادمی خود را برای بازی در نقش کارگری که علیه رؤسای اتحادیه فاسد شهادت می‌دهد، دریافت کرد.

4. 1973

   رد جایزه اسکار

   او جایزه پدرخوانده را رد کرد و لیتل‌فدر را فرستاد تا به تصویرسازی بومیان آمریکا در فیلم و در ووندید نی اعتراض کند.

5. 2004

   درگذشت در لس آنجلس

   براندو در سن هشتاد سالگی به دلیل نارسایی تنفسی درگذشت و به عنوان یکی از تحول‌آفرین‌ترین بازیگران سینما سوگواری شد.