چارلز رابرت داروین (Charles Darwin) در ۱۲ فوریه ۱۸۰۹ در شروزبری، شروپشایر، انگلستان به دنیا آمد و به خانواده‌ای مرفه از پزشکان و صنعتگران سرامیک ودج‌وود تعلق داشت، با پدربزرگ‌هایش اراسموس داروین و جوزیا ودج‌وود که فرهنگ علمی و تجاری روشنگری را تجسم می‌کردند. مادر چارلز، سوزانا، زمانی که او هشت ساله بود درگذشت؛ پدرش، رابرت، پزشک موفقی بود که امیدوار بود چارلز به پزشکی یا روحانیت بپیوندد، مسیرهایی که برای پسر جوانی با اشتیاق تحصیلی متوسط در مدرسه شروزبری محترم به نظر می‌رسید. او پزشکی را در دانشگاه ادینبرو مطالعه کرد، اما از جراحی بدون بی‌حسی دلسرد شد و سپس در کالج کریست، کمبریج ثبت‌نام کرد و قصد داشت کشیش انگلیکانی شود، در حالی که به جمع‌آوری سوسک‌ها، سفرهای زمین‌شناسی با آدام سدویچ و راهنمایی از گیاه‌شناس جان استیونز هنسلو علاقه‌مند بود. دوستی‌های کمبریج و مطالعه الکساندر فون هومبولت و چارلز لیل عادات فکری او را برای مشاهده دقیق و تفکر زمین‌شناسی تدریجی آماده کرد. هنسلو داروین را به عنوان همراه-طبیعت‌شناس در سفر HMS Beagle از ۱۸۳۱ تا ۱۸۳۶ پیشنهاد کرد، با وجود اعتراضات اولیه رابرت داروین به غیبت طولانی. کاپیتان رابرت فیتزروی به دنبال یک همراه تحصیل‌کرده بود تا از افسردگی در مأموریت نظارتی چندساله که سواحل آمریکای جنوبی را نقشه‌برداری می‌کرد و دور دنیا می‌چرخید، جلوگیری کند. داروین از بیماری دریا رنج می‌برد، اما نمونه‌ها، فسیل‌ها و یادداشت‌هایی را در سراسر گالاپاگوس، پاتاگونیا، برزیل و جزایر اقیانوس آرام جمع‌آوری کرد و محموله‌هایی را به هنسلو و زمین‌شناسان در انگلستان ارسال کرد. تنوع‌های فنچ، صدف‌های لاک‌پشت غول‌پیکر، ایگواناهای دریایی و فسیل‌های مگا فونا در آرژانتین سؤالاتی درباره تنوع جغرافیایی و انقراض ایجاد کردند که به نظریه تکامل بالغ می‌شوند. بازگشت به انگلستان در سال ۱۸۳۶ داروین را به یک شخصیت رو به رشد در جوامع علمی تبدیل کرد، هرچند که او به طور گسترده‌ای درباره زمین‌شناسی و صدف‌ها منتشر کرد قبل از اینکه نظرات خود درباره تحول گونه‌ها را به طور عمومی فاش کند.

داروین در سال ۱۸۳۹ با اما ودج‌وود، دختر عمویش، ازدواج کرد؛ آن‌ها در خانه داون در کنت مستقر شدند و ده فرزند را بزرگ کردند در حالی که چارلز در میان بیماری مزمن—تپش قلب، ناراحتی گوارشی، احتمالاً اضطراب یا علائم مرتبط با چگاس—کار می‌کرد که تاریخ‌نگاران پزشکی درباره آن بحث می‌کنند. در داون، او آزمایش‌های پرورش با کبوترها انجام داد، با پرورش‌دهندگان حیوانات و گیاهان مشاوره کرد، با طبیعت‌شناسان در سطح جهانی مکاتبه کرد و دفترچه‌هایی را جمع‌آوری کرد که انتخاب طبیعی—تنوع، وراثت، رقابت، بقا متفاوت—را تا سال ۱۸۳۸ ترسیم می‌کرد، همچنین تحت تأثیر توماس مالتوس درباره فشار جمعیت. آگاه از پیامدهای جنجالی برای دین و یکتایی انسانی، داروین انتشار را به تأخیر انداخت و شواهد را در حالی که کتاب پرفروش «یادداشت‌های تحقیقاتی» و مونوگرافی‌هایی درباره صخره‌های مرجانی و جزایر آتشفشانی می‌نوشت، بهبود بخشید. در سال ۱۸۵۸ آلفرد راسل والاس مقاله‌ای از مجمع‌الجزایر مالایی ارسال کرد که مکانیزم موازی تغییر گونه‌ها را ارائه می‌داد؛ چارلز لیل و جوزف هوکر ارائه مشترکی را در جامعه لینن در ۱ ژوئیه ۱۸۵۸ ترتیب دادند که اولویت داروین را حفظ کرد در حالی که والاس را نیز به رسمیت شناخت. داروین «در مورد منشاء گونه‌ها از طریق انتخاب طبیعی» را کامل کرد که در ۲۴ نوامبر ۱۸۵۹ در ویرایش جان موری منتشر شد و به سرعت به فروش رفت و چندین ویرایش تجدیدنظر شده را در پاسخ به منتقدان تجربه کرد. «منشاء» استدلال کرد که نیاکان مشترک توضیح‌دهنده هم‌ترازی‌های آناتومیک، توالی‌های فسیلی، شباهت‌های جنینی و الگوهای بیوگرافیک هستند و در نسخه اول به وضوح به تکامل انسانی اشاره نکرد، اما به آن اشاره کرد. مباحث با ریچارد اوون درباره آناتومی، با ساموئل ویلبرفورس در آکسفورد در سال ۱۸۶۰ و با منتقدانی که خواستار فسیل‌های انتقالی گمشده بودند، شبکه مکاتبات داروین را مشغول کرد که توسط توماس هنری هاکسلی، که به «سگ نگهبان داروین» معروف بود، دفاع شد. داروین بعداً تکامل را به نیاکان انسانی در «نیاکان انسان» و «انتخاب در ارتباط با جنس» در سال ۱۸۷۱ اعمال کرد و به مطالعه گرده‌افشانی ارکیده‌ها، تشکیل خاک کرم‌های زمین و «بیان احساسات در انسان و حیوانات» پرداخت و وسعت انتخاب را نشان داد.

داروین در ۱۹ آوریل ۱۸۸۲ در داون درگذشت؛ با وجود برنامه اولیه برای دفن محلی، همکاران علمی ترتیب دفن او را در کلیسای وست‌مینستر دادند که نشان‌دهنده احترام ملی و سازش انگلیکانی بود. ژنتیک قرن بیستم، وراثت مندلی را با انتخاب داروینی در سنتز تکاملی مدرن ادغام کرد و تکامل را به اصول سازمان‌دهنده مرکزی زیست‌شناسی از مقیاس مولکولی تا اکولوژیکی تبدیل کرد. پزشکی به استدلال‌های تکاملی برای مقاومت آنتی‌بیوتیکی، جهش ویروسی و ژنوم‌های مقایسه‌ای وابسته است؛ کشاورزی انتخاب را در پرورش محصولات و دام‌ها به طور آگاهانه به کار می‌برد و به طور ناخودآگاه به مشاهدات داروین اشاره می‌کند. پاسخ‌های اجتماعی و مذهبی به کار او مباحث پایدار را درباره جایگاه انسان در طبیعت، آموزش علمی و تفسیر متنی، به ویژه در جنجال‌های هیئت‌های مدرسه ایالات متحده برانگیخت. داروین از بی‌خدایی عمومی اجتناب کرد؛ ایمان اما و زبان تکاملی الهی خود در نسخه‌های اولیه روایت‌های ساده‌انگارانه را پیچیده می‌کند. مجسمه‌ها، اسکناس‌ها و جشن‌های روز داروین میراث علمی جهانی را علامت‌گذاری می‌کنند؛ اقتصاد گردشگری گالاپاگوس بخشی به نام او وابسته است. تاریخ‌نگاران به پیوندهای خانواده‌اش با لغو برده‌داری و نقد او از برده‌داری در روایت‌های سفر اشاره می‌کنند و در عین حال نقاط کور نژادی ویکتوریایی را در «نیاکان انسان» که بعداً علم آن را رد کرد، یادآوری می‌کنند. انتشار دیجیتال کامل مکاتبات داروین امکان مطالعه دقیق همکاری‌های علمی ویکتوریایی را فراهم می‌کند. زیست‌شناسی حفاظت از نظریه تکامل برای پیش‌بینی خطرات انقراض و طراحی ذخایر استفاده می‌کند. داروین مکانیزم طبیعی برای تنوع زندگی بدون نیاز به اعمال جداگانه آفرینش ارائه داد و زیست‌شناسی را حول تاریخ و تغییر سازمان‌دهی کرد و پزشکی، اکولوژی، انسان‌شناسی و درک عمومی از خویشاوندی بشریت با تمام موجودات زنده را تغییر داد. موزه‌های تاریخ طبیعی در سراسر جهان نمونه‌های سفر بیگل را با مکاتبات داروین که زمینه جمع‌آوری را توضیح می‌دهد، به نمایش می‌گذارند. استانداردهای آموزش تکامل در چندین کشور هنوز ساختار فصل «منشاء» را هنگام طراحی برنامه‌های درسی درباره تنوع و انتخاب ارجاع می‌دهند. توالی‌یابی ژنومی از نسل‌های فنچ داروین در گالاپاگوس نشان‌دهنده فشارهای انتخابی است که او تنها از روی مورفولوژی استنباط کرده بود. خانه داون، که توسط میراث انگلیسی حفظ شده، از بازدیدکنندگان استقبال می‌کند و آزمایش‌های باغی و زندگی خانوادگی او را در کنار کار علمی‌اش دنبال می‌کند.

1. 1809

   متولد در شروزبری

   در شروپشایر به خانواده‌های داروین-ودج‌وود متولد شد.

2. 1831

   حرکت بیگل

   به عنوان طبیعت‌شناس کشتی در زیر کاپیتان رابرت فیتزروی به یک دور دنیا پنج‌ساله رفت.

3. 1859

   منشاء گونه‌ها

   پس از دهه‌ها مطالعه خصوصی، «در مورد منشاء گونه‌ها» را منتشر کرد.

4. 1871

   نیاکان انسان

   اثری منتشر کرد که تکامل را به نیاکان انسانی و رفتار مرتبط می‌کند.

5. 1882

   مرگ و دفن در کلیسای وست‌مینستر

   در داون درگذشت و در کلیسای وست‌مینستر دفن شد.