جین اوستن (Jane Austen) در سال 1775 در استیونتون، همپشایر به دنیا آمد، هفتمین فرزند یک کشیش روستایی که به خواندن و تئاترهای آماتور در کلیسا تشویق می‌کرد. او در نوجوانی شروع به نوشتن آثار جوانانه— پارودی‌های تند از رمان‌های احساسی— کرد و نسخه‌های اولیه آنچه به حس و حساسیت و غرور و تعصب تبدیل شد را در دهه 1790 بازنویسی کرد. انتشار دیر انجام شد: حس و حساسیت در سال 1811 منتشر شد فقط پس از اینکه برادرش هنری به مذاکره با یک ناشر لندن کمک کرد و اوستن بر ناشناخته ماندن به عنوان 'یک خانم' تأکید کرد.

رمان‌های او در اتاق‌های نشیمن، بال‌های اجتماعی و املاک روستایی به جای میدان‌های نبرد unfold می‌شوند، اما آنها قدرت را با دقت جراحی تحلیل می‌کنند. الیزابت بنت و آقای دارسی بر سر غرور و تعصب مذاکره می‌کنند؛ اما وودهاوس هزینه دخالت را می‌آموزد؛ آن الیوت در «ترغیب» پس از سال‌ها فشار اجتماعی عشق را دوباره به دست می‌آورد. گفتار غیرمستقیم آزاد— اجازه دادن به افکار یک شخصیت برای رنگ‌آمیزی روایت سوم شخص— به نثر او صمیمیت و کنایه خاصی بخشید.

اوستن در سال 1817 در وینچستر در سن چهل و یک سالگی درگذشت، احتمالاً به دلیل بیماری آدیسون یا لنفوم، با «آب‌نوشی شمالی» و «ترغیب» که پس از مرگش منتشر شد. منتقدان قرن نوزدهم گاهی دامنه او را محدود می‌دانستند؛ فمینیست‌ها و فرمالیست‌های قرن بیستم او را به عنوان استادی از واقع‌گرایی اجتماعی بازپس گرفتند. اقتباس‌های سینمایی از دهه 1990 به بعد او را به یک برند جهانی تبدیل کردند بدون اینکه طعنه‌های کمدی او را کمرنگ کنند.

1. 1811

   حس و حساسیت

   نخستین رمانش را به طور ناشناس توسط توماس اگرتون منتشر کرد.

2. 1813

   غرور و تعصب

   با نقدهای مثبت و فروش قوی در میان خوانندگان مد روز منتشر شد.

3. 1815

   انتشار اما

   رمان را به درخواست پرنس رژینت به او تقدیم کرد، با وجود تردیدهای خصوصی.

4. 1816

   بیماری در چاتون

   سلامت او در حین بازنویسی «ترغیب» و «ساندیتون» در خانه کلبه‌اش رو به افول رفت.

5. 1817

   مرگ در وینچستر

   در وینچستر درگذشت و در ناو کلیسا دفن شد.