بارب نیکول پونساردن (Madame Clicquot) در 16 دسامبر 1777 در ریمس، قلب کشور شامپاین فرانسه، به خانواده‌ای ثروتمند از صنعت نساجی و بانکداری که با نخبگان تجاری منطقه هم‌راستا بودند، به دنیا آمد. او در سال 1798 با فرانسوا کلیکوت، پسر بنیان‌گذار یک خانه شامپاین، ازدواج کرد و وارد تجارتی شد که هنوز تحت سلطه مردان بود و تحت تأثیر اختلالات انقلاب، محاصره و جنگ قرار داشت. وقتی فرانسوا در سال 1805 درگذشت، او بیست و هفت ساله بود و یک دختر کوچک و کسب‌وکاری داشت که اعتباردهندگان آن را برای یک بیوه بسیار پرخطر می‌دانستند. او با فشار خانواده برای فروش مخالفت کرد و کنترل را تحت نام ویو کلیکوت پونساردن به عهده گرفت—که در آن واژه «ویو» به معنای بیوه است—و خود را به عنوان یک استراتژیست برابر با هر نگوزیانت در زیرزمین‌های ریمس ثابت کرد.

مدام کلیکوت در طول جنگ‌های ناپلئونی با قاچاق شامپاین از طریق محاصره‌ها به روسیه، بازارها را گسترش داد و به‌طور مشهور وینتج 1811—که به عنوان «وینتج دنباله‌دار» شناخته می‌شود—را به سن پترزبورگ ارسال کرد در حالی که رقبایش تردید داشتند. او در کنترل کیفیت، استانداردسازی بسته‌بندی و روابط با مشتریان در دربارهای سلطنتی و مصرف‌کنندگان نوظهور بورژوا از لندن تا نیویورک سرمایه‌گذاری کرد. سرپرست زیرزمین او تکنیک ریدلینگ را به کمال رساند—چرخاندن بطری‌ها برای جمع‌آوری رسوب در گردن—که شامپاین شفاف‌تر، پایدارتر و تولید سریع‌تر در مقیاس بزرگ را ممکن می‌ساخت. او همچنین برچسب‌های زرد متمایزی را معرفی کرد که بطری‌هایش را در اسکله‌های شلوغ و در زیرزمین‌های هتل قابل شناسایی می‌کرد. تا دهه 1820، ویو کلیکوت در میان بزرگ‌ترین صادرکنندگان شامپاین قرار گرفت و او با دقت، باغ‌های انگور، برنامه‌های فشاری و خطوط اعتباری را مدیریت می‌کرد.

مدام کلیکوت در سال 1825 از مدیریت روزانه بازنشسته شد اما تا زمان مرگش در 29 ژوئیه 1866 در سن هشتاد و هشت سالگی به عنوان مشاور باقی ماند و یک کارخانه منطقه‌ای را به یک نام لوکس جهانی تبدیل کرد. مکاتبات او نشان می‌دهد که او تاجری بود که خویشتنداری عاطفی را با ریسک محاسبه‌شده ترکیب می‌کرد و یک بار نوشت که می‌خواهد "تا حد ممکن" در تجارت پیش برود بدون اینکه سبک خانه را به خطر بیندازد. تاریخ‌نگاران کسب‌وکار او را به عنوان یکی از اولین زنانی که یک شرکت لوکس چندملیتی را در دوره‌ای که زنان متأهل اغلب از نظر قانونی بر اموال خود استقلال نداشتند، رهبری کردند، می‌دانند. خانه‌ای که او بنا کرد از فیلکسرا، جنگ‌های جهانی و ادغام‌های شرکتی جان سالم به در برد و نماد بیوه‌اش به شامپاین خود تبدیل شد. بازاریابی مدرن هنوز از نام مستعار او استفاده می‌کند، اما تحقیقات آرشیوی تأیید می‌کند که پشت افسانه، واقعیت وجود دارد: سوابق صادرات، نوآوری در تولید و فرماندهی پایدار بر صنعتی که تحت کنترل مردان بود.

1. 1777

   متولد در ریمس

   بارب نیکول پونساردن به خانواده‌ای مرفه در ریمس در دوران رژیم قدیم متولد شد.

2. 1805

   بیوه و کنترل را به عهده گرفت

   پس از مرگ شوهرش، مدیریت کسب‌وکار شامپاین کلیکوت را به عهده گرفت.

3. 1811

   صادرات وینتج دنباله‌دار

   وینتج مشهور 1811 را به روسیه ارسال کرد و شهرت بین‌المللی را تقویت کرد.

4. 1825

   بازنشستگی از مدیریت روزانه

   از عملیات کناره‌گیری کرد در حالی که به عنوان مشاور برای خانه‌ای که ساخته بود، باقی ماند.

5. 1866

   درگذشت در ریمس

   در سن هشتاد و هشت سالگی به عنوان یکی از موفق‌ترین تاجران شراب قرن نوزدهم درگذشت.