میخایل یوریویچ لرمنتوف (Mikhail Lermontov) در سال ۱۸۱۴ در مسکو به دنیا آمد و از خانواده یک افسر ارتش بود. او پس از مرگ زودهنگام مادرش، تحت سرپرستی مادربزرگش بزرگ شد و در دانشگاه مسکو و مدرسه زیر افسران گارد در سن‌پترزبورگ تحصیل کرد. تأثیر بایرون و بی‌قراری اشرافی بر اشعار اولیه او تأثیر گذاشت.

لرمنتوف در سال ۱۸۳۷ با شعرش 'مرگ شاعر' که جامعه دربار را پس از دوئل مرگبار الکساندر پوشکین محکوم کرد، به شهرت ملی دست یافت. او به خاطر کنایه‌های شعرش به قفقاز تبعید شد و مناظر مرزی را در آثارش مانند 'شیطان' و رمان 'قهرمان زمانه ما' (۱۸۴۰) جذب کرد که نخستین رمان روانشناختی در روسی و پرتره‌ای از افسر بدبین پچورین است.

دوئل دوم در پیاتیگورس زندگی او را در ژوئیه ۱۸۴۱ به پایان رساند. اگرچه او برای بیش از یک دهه به شدت نوشت، شعرهای لرمنتوف غم و شورش رمانتیک را به تصویر کشید، در حالی که نثر او پیش‌درآمدی بر جستجوی اخلاقی سنت رئالیسم روسی بود.

1. 1814

   تولد در مسکو

   لرمنتوف مادرش را در سن کم از دست داد و عمدتاً تحت سرپرستی مادربزرگ ثروتمندش، الیزاوتا آرسنیوا بزرگ شد.

2. 1837

   یادبود پوشکین

   شعر او در سوگ پوشکین به دستگیری و تبعید به قفقاز منجر شد، جایی که او با دراگون‌ها خدمت کرد.

3. 1840

   قهرمان زمانه ما

   این رمان منتشر شد و به خاطر قهرمان بدبین و ساختار تکه‌تکه‌اش مورد تحسین و انتقاد قرار گرفت.

4. 1841

   دوئل مرگبار

   لرمنتوف در دوئل با افسر همکارش نیکولای مارتینوف در نزدیکی پیاتیگورس کشته شد و بیست و شش ساله بود.