اسکندر سوم مقدونی (Alexander the Great) تحت آموزش ارسطو قرار گرفت، در ایده‌های هومری از قهرمانی غرق شد و در دربار نظامی پدرش، فیلیپ دوم، تربیت شد. وقتی فیلیپ در سال 336 قبل از میلاد به قتل رسید، پادشاه بیست ساله مقدونیه را به دست آورد و شورش‌ها در یونان را سرکوب کرد. او سپس به شرق روی آورد و کمپینی را علیه امپراتوری پارس آغاز کرد که ارتش‌هایش را در سه قاره به حرکت درآورد.

پیروزی‌ها در گرانیوس، ایساس و گاگاملا قدرت پارس را در هم شکست؛ اسکندر مدیریت پارس را جذب کرد، با روکسانا ازدواج کرد و عناصر سلطنت شرقی را برای حفظ قلمرو وسیع خود به کار گرفت. او شهرهایی تأسیس کرد—بسیاری به نام اسکندریه—که به مراکز تجارت و فرهنگ هلنیستی از مصر تا آسیای مرکزی تبدیل شدند. اما جنگ‌های مداوم، توطئه‌های درباری و فشارهای حکمرانی بر اقوام مختلف سلطنت او را به عنوان درخشانی و ناپایداری مشخص کرد.

اسکندر در سال 323 قبل از میلاد در بابل درگذشت، احتمالاً به دلیل تب، بدون جانشین واضحی. امپراتوری او میان دیادوچی تقسیم شد، اما دنیای هلنیستی که آنها ساختند زبان، هنر و علم یونانی را از مدیترانه تا هند گسترش داد. زندگی اسکندر به افسانه تبدیل شد—نماد جاه‌طلبی جوان، نبوغ نظامی و پارادوکسی از فتح که در برابر همدیگر متحد و ویران می‌کند.

1. 356 BC

   زاده شدن در پلا

   در دربار مقدونی تحت فیلیپ دوم بزرگ شد و تحت آموزش ارسطو قرار گرفت.

2. 336 BC

   پادشاه می‌شود

   پس از فیلیپ دوم به قدرت رسید و در برابر رقبای خود و شورش‌ها قدرت را تأمین کرد.

3. 334 BC

   تهاجم به پارس

   به آسیای صغیر عبور کرد و دهه‌ای از فتح را آغاز کرد.

4. 331 BC

   نبرد گاگاملا

   پیروزی قاطع بر داریوش سوم، قلب سرزمین‌های پارس را گشود.

5. 323 BC

   درگذشت در بابل

   در سن سی و دو سالگی درگذشت؛ امپراتوری میان ژنرال‌هایش تقسیم شد.