فریدریخ ویلهلم نیچه (Friedrich Nietzsche) در ۱۵ اکتبر ۱۸۴۴ در روکِن، پروس به دنیا آمد. او فرزند یک کشیش لوتری بود که در پنج سالگی نیچه درگذشت و خانواده را در خانه‌ای پر از زنان شامل مادربزرگ و مادرش گذاشت. او در شولپفورتا به خوبی پیشرفت کرد، در دانشگاه‌های بن و لایپزیگ زبان‌شناسی کلاسیک را مطالعه کرد و در بیست و چهار سالگی به عنوان استاد در دانشگاه بازل منصوب شد قبل از اینکه دکتری خود را به پایان برساند—یک صعود علمی شگفت‌انگیز که به دلیل نبوغ و حمایت از حلقه ریچارد واگنر بود. نیچه در ابتدا به درام‌های موسیقی واگنر علاقه‌مند بود، اما به شدت با این آهنگساز بر سر ملی‌گرایی، مسیحیت و فرقه بایروت واگنر اختلاف پیدا کرد. میگرن‌های مزمن، بیماری‌های گوارشی و فشار چشم او را آزار می‌داد و او را مجبور به استعفا از تدریس در سال ۱۸۷۹ کرد و سال‌ها بین روستاهای سوئیس و شهرهای ایتالیا با حداقل دارایی‌ها سرگردان بود.

در آثارش مانند "چنین گفت زرتشت"، "فراتر از خوب و بد"، "در نسل‌شناسی اخلاق" و "تولد تراژدی"، نیچه به اخلاق گله‌ای، شورش بردگان در ارزش‌ها و راحتی تسلی متافیزیکی حمله کرد. او اعلام کرد "خدا مرده است" نه به عنوان جشن بی‌خدایی بلکه به عنوان تشخیصی از بحران فرهنگی: تمدن اروپایی اقتدار دینی را تضعیف کرده بود بدون اینکه آن را با معنای برابر جایگزین کند. مفاهیم او از اراده به قدرت، تکرار ابدی و Übermensch اغلب به عنوان برنامه‌های سیاسی نادرست خوانده می‌شدند، نه به عنوان تحریکات تجربی که در آفرینش، شعر و جدل نوشته شده بودند. او به وضوح در نوشته‌های پایانی خود به انتقاد از یهودی‌ستیزی پرداخت، اما خواهرش الیزابت فورستر-نیچه بعداً مواد را ویرایش و جعل کرد تا او را با ایدئولوژی نازی که او از آن متنفر بود، همسو کند.

یک فروپاشی در تورین در ۳ ژانویه ۱۸۸۹ نیچه را به حالت ذهنی ناتوانی کشاند؛ او دهه پایانی عمرش را تحت مراقبت در کنترل خواهرش گذراند و در ۲۵ اوت ۱۹۰۰ در وایمار درگذشت. اگزیستانسیالیست‌های قرن بیستم، روان‌تحلیل‌گران، پست‌مدرنیست‌ها و هنرمندان او را به عنوان تشخیص‌دهنده نیهیلیسم مدرن و قهرمان تأیید زندگی خلاقانه بازپس گرفتند. سوءاستفاده‌های تبلیغاتی فاشیستی هنوز یک فصل هشداردهنده در تاریخ فکری باقی مانده است. چکش نیچه به حقایق راحت ضربه زد و اصرار داشت که فلسفه باید برقصید، بخواند و خطر توهین کند اگر بخواهد برای بدن‌های زنده اهمیت داشته باشد و نه فقط برای کمیته‌های دانشگاهی.

1. 1844

   متولد در روکِن

   در خانواده‌ای کشیشی در پروس روستایی بزرگ شد قبل از آموزش‌های دانشگاهی در زبان‌شناسی.

2. 1869

   استاد در بازل

   در سن بیست و چهار سالگی به کرسی زبان‌شناسی کلاسیک منصوب شد.

3. 1879

   استعفا از تدریس

   به دلیل بیماری از دانشگاه کناره‌گیری کرد و نوشتن سرگردان را در سراسر اروپا آغاز کرد.

4. 1883

   زرتشت منتشر شد

   اولین بخش از مشهورترین اثر فلسفی‌اش را منتشر کرد.

5. 1900

   مرگ در وایمار

   پس از یک دهه فروپاشی ذهنی درگذشت و یادداشت‌هایی را به جا گذاشت که تفکر قرن بیستم را شکل داد.