وینستون لئونارد اسپنسر چرچیل (Winston Churchill) در یک خانواده اشرافی بریتانیایی به دنیا آمد و مسیری از جاه‌طلبی بی‌وقفه را دنبال کرد—به عنوان سرباز، خبرنگار جنگ، تاریخ‌نگار و سیاستمدار. شهرت اولیه او ناشی از فرارهای جسورانه و بلاغت‌های شجاعانه بود، اما قضاوت او بی‌نقص نبود: فاجعه گالیپولی در جنگ جهانی اول سال‌ها به شهرت او آسیب زد. بین دو جنگ، او درباره تسلیح مجدد نازی‌ها هشدار داد در حالی که اغلب در بیابان سیاسی قرار داشت.

در مه 1940 به عنوان نخست‌وزیر منصوب شد، در حالی که فرانسه سقوط کرد و بریتانیا تنها ایستاده بود، سخنرانی‌های چرچیل—"خون، عرق، اشک و عرق"، "ما در سواحل خواهیم جنگید"—روحیه ملی را تقویت کرد و مقاومت دموکراتیک را بیان کرد. او استراتژی را با متحدان هماهنگ کرد، سیاست‌های امپراتوری را هدایت کرد و به عنوان یک ضرورت جنگی، شراکت با شوروی را پذیرفت. پیروزی در سال 1945 پیروزی‌ای در خارج به ارمغان آورد اما شکست انتخاباتی در داخل.

او در سال 1951 به عنوان نخست‌وزیر بازگشت و با دیپلماسی جنگ سرد و امپراتوری در حال کاهش دست و پنجه نرم کرد. در سال 1953 جایزه نوبل ادبیات را برای نوشته‌های تاریخی و سخنرانی‌هایش دریافت کرد و او همچنان شخصیتی بزرگ و جنجالی باقی ماند—به خاطر رهبری در زمان جنگ ستایش شده اما به خاطر دیدگاه‌های امپراتوری و شکست‌های سیاسی قبلی مورد انتقاد قرار گرفت. زندگی او تجسم قدرت بلاغت در بحران و پیچیدگی میراث است.

1. 1874

   زاده شدن در کاخ بلنهایم

   در دایره‌های اشرافی بزرگ شد و جاه‌طلبی‌ای هم‌تراز با نسلش داشت.

2. 1940

   نخست‌وزیر می‌شود

   در حالی که نیروهای آلمانی بر اروپا غربی تسلط یافتند و بریتانیا با تهدید حمله مواجه بود، به مقام نخست‌وزیری رسید.

3. 1940–1941

   نبرد بریتانیا

   ملت را در طول محاصره هوایی و تشکیل ائتلاف‌های اولیه متحد کرد.

4. 1945

   پیروزی و شکست انتخاباتی

   بریتانیا را به پیروزی متفقین هدایت کرد و سپس در انتخابات عمومی به حزب کارگر باخت.

5. 1965

   مراسم تشییع جنازه دولتی

   با تشییع جنازه‌ای که نشان‌دهنده مقام جهانی‌اش بود، مورد احترام قرار گرفت؛ در سن نود سالگی درگذشت.