زنوفانس (Xenophanes) در حدود سال ۵۷۰ پیش از میلاد در کولوفون، ایونیا به دنیا آمد و پس از فتح ایرانیان شهرش را ترک کرد و بخش بزرگی از زندگی طولانی‌اش را به عنوان یک شاعر-فیلسوف مسافر در مستعمرات یونانی سیسیل و ایتالیا جنوبی گذراند. او در سمپوزیوم‌ها الژی‌های انتقادی را قرائت می‌کرد و هومر و هزیود را به خاطر نسبت دادن دزدی و زنا به خدایان مورد انتقاد قرار می‌داد و استدلال می‌کرد که اگر گاوها می‌توانستند نقاشی کنند، خدایان را به شکل گاوها به تصویر می‌کشیدند.

زنوفانس یک خداوند برتر واحد را پیشنهاد کرد که از نظر جسم یا ذهن با انسان‌ها متفاوت است—'تمام چشم، تمام ذهن، تمام گوش'—که همه چیز را تنها با فکر حرکت می‌دهد. این نقد الهیاتی پیشاپیش یکتاپرستی فلسفی و طبیعی‌گرایی علمی را پیش‌بینی کرد. او همچنین فسیل‌های صدفی را در خشکی مشاهده کرد و نتیجه گرفت که زمین زمانی زیر دریا بوده است و بینش‌های زمین‌شناسی اولیه‌ای را ارائه داد.

اگرچه هیچ‌یک از آثار او به طور کامل باقی نمانده است، اما قطعاتی که توسط نویسندگان بعدی نقل شده‌اند، تفکری را نشان می‌دهند که بین شعر و فلسفه پل زده است. او بر مکتب الئاتی تأثیر گذاشت، به ویژه بر پارمنیدس، و حملات او به انسان‌نمایی الهی از طریق سقراط، افلاطون و سنت غربی دین عقلانی طنین‌انداز شد.

1. c. 570 BCE

   متولد در کولوفون

   در ایونیا در دوران شکوفایی کاوش‌های پیشاسقراطی بزرگ شد قبل از اینکه گسترش ایرانیان منطقه را مختل کند.

2. c. 540 BCE

   تبعید و سرگردانی

   پس از تصرف ایرانیان کولوفون را ترک کرد و در شهرهای یونانی سیسیل و مگنا گریکا شعر خواند.

3. c. 500 BCE

   شعرهای الهیاتی نوشته شد

   الژی‌ها و سرودهای انتقادی نوشت که یک خداوند واحد و غیرانسانی را پیشنهاد می‌کرد که تنها با ذهن حکومت می‌کند.

4. c. 480 BCE

   مشاهدات فسیل‌ها ثبت شد

   فسیل‌های دریایی را در خشکی مشاهده کرد و تغییرات زمین‌شناسی را استنباط کرد—یک بینش تجربی نادر در تفکر یونانی اولیه.

5. c. 478 BCE

   مرگ در الئا یا سیسیل

   سنت‌ها طول عمر او را تقریباً یک قرن می‌دانند؛ قطعاتی که توسط سیمپلیکیوس و دیگران حفظ شده‌اند، تأثیر او را پس از مرگش تضمین کردند.